آموزش احياي قلبي - ريوي

[M A S I H A]

آموزش احياي قلبي - ريوي

احياي قلبي ريوي يك مانور حيات بخش است كه به كمك آن تنفس و گردش خون فرد مصدوم حفظ مي شود تا از نرسيدن موادغذايي و اكسيژن به مغز او و مرگ مغزي در فرد جلوگيري شود.اين مانور حياتي مي تواند بدون احتياج به هيچ وسيله اضافي نيز انجام گيرد و انجام صحيح و به موقع آن جان انسانهاي زيادي را از مرگ حتمي نجات بخشد .
آيا مي دانيد كه چه بسا فردي كه دچار ايست قلبي تنفسي شده است با انجام صحيح مانورهاي احيا قلبي تنفسي مي تواند از مرگ حتمي نجات پيدا كند.
در مواردي مثل ايست قلبي , غرق شدن , خفگي , مصرف زياده از حد مواد مخدر .و مشروبات الكلي , احياي قلبي ريوي مي تواند فرد را به زندگي بر گرداند.

جهت شروع احياي قلبي ريوي ابتدا بايد مطمئن شويد كه فرد مورد نظر شما به احياي قلبي ريوي نياز دارد بدين منظور:
او را صدا زده و به آرامي تكان مي دهيد .
به دقت به چهره فرد و حركات قفسه سينه او بنگريد . (( چهره كبود و زرد و لبهاي تيره رنگ و كبود نشانگر نارسايي گردش خون فرد است )).
با ديدن اين علايم بي درنگ از كساني كه در محل حادثه حضور دارند بخواهيد تا با تلفن اورژانس 115 تماس بگيرند.
اگر مي خواهيد احيا’ قلبي ريوي را انجام دهيد هرگز به بهانه تماس با اورژانس مصدوم را رها نكنيد .
امانبايد فرصت را از دست بدهيد .شما هم مي توانيد با احياي قلبي ريوي زندگي اين فرد را نجات دهيد پس مراحل احياي ريوي را آغاز كنيد.
هشدار
قبل از هرگونه اقدامي جهت انجام احياي قلبي تنفسي هر مصدوم اطمينان حاصل كنيد كه اين عمل سلامتي شما يا مصدوم را از نظر سرايت بيماريهايي چون ايدز و هپاتيت تهدي نمي كند .
براي انجام مراحل CPR مرحل زير را با دقت پيش مي گيريم .

[Niloofar]

انجام مراحل ABC در احیاء قلبی
باز كردن راه هوايي Air way
اولين قدم باز كردن راه هوايي فرد است .در فرد بيهوش تمامي ماهيچه ها شل شده اند.عضلات زبان و گردن هم از اين قاعده مستثني نيستند و احتمال دارد كه زبان به طرف حلق بر گردد و راه هوايي را مسدود كند .
كف دست را روي پيشاني مصدوم گذاشته و سر او را به طرف عقب بر گردانيد . همزمان با اين كار دست ديگر را زير چانه او قرار داده و به سمت بالا فشار دهيدبه طوريكه دندانهاي فك بالا و پايين در مقابل هم قرار گيرند . در صورت انجام صحيح اين مراحل شما موفق به باز كردن را ه هوايي مصدوم خواهيد شد .

مراقب باشيد كه دهان فرد را بيش از حد باز نشود چون در اين صورت ممكن است زبان به عقب برگردد و راه هواي را مسدود كند .
دادن تنفس مصنوعي Breathing
پس از بازكردن راه هوايي بايد از وضعيت تنفس مصدوم أگاه باشيد.ابتدا قفسه سينه فرد را برهنه كنيد.
اگر صورت مصدوم كبود و رنگ پريده باشد .
نه جريان هوا از بيني و دهان فرد حس شو د و نه صدايي كه نشانگر جريان هوا باشد به گوش برسد.
قفسه سينه حركت نداشته باشد.
تنفس وي قطع شده است و بايد تنفس مصنوعي را آغاز كنيد حتي اگر نتوانستيد تشخيص دهيد كه فرد مذكورتنفس دارد يا نه نفس مصنوعي را آغاز كنيد چون اگر فرد تنفس داشته باشد شما در هنگام تنفس مصنوعي متوجه مي شويد.
تكنيك دادن تنفس مصنوعي


سررابه عقب متمايل كنيد به صورتيكه دهان كمي بازتر باشد (نحوه باز كردن راه هوايي در مبحث قبل آمده است.)با انگشتان دستي كه روي پيشاني مصدوم است سوراخهاي بيني فرد را ببنديد .
دهان خود را روي دهان مصدوم بگذاريد بطوريكه , لبهاي شما كاملا اطراف دهان اورا بگيرد.با يك بازدم عميق هوارا وارد دهان فرد مصدوم كنيد.همزمان از گوشه چشم خودبه قفسه سينه فردنگاه كنيد وببينيد آيا هنگامي كه درون مجاري هوايي اومي دميد قفسه سينه بالا مي رود يا نه ؟
وقتي قفسه سينه فرد بالا مي آيد تنفس را قطع كنيد ودهان خود را از دهان فرد دا كرده و بيني اورا آزاد بگذاريد و خودتان برا ي تنفس بعدي نفس بگيريد.
هنگام تنفس موثر سينه وشكم مصدوم بالاو پايين مي آيد , احياگر حس مي كند كه بادكنكي را پر ميكند و پس از دميدن حجم معيني , مقابل ورود هواي اضافه تر مقاومت احساس ميكند .به تدريج رنگ پوست فرد از زردي و كبودي به صورتي تغيير مي يابد.
ماساژ قلبي Circulation
پس ازدادن يك يا دو تنفس مصنوعي در صورتيكه فرد تنفس خود را بازنيابد بايد نبض فرد را كنترل كرد.
طريقه كنترل كردن نبض :
پس از آنكه تنفس مصنوعي تمام شد كف دست را از روي پيشاني فرد بر نداريد و دو انگشت دست ديگر را در وسط گردن بالاي ناي و حنجره روي برآمدگي جلوي گردن ( سيب آدم ) بگذاريد .
انگشتان خود را به آرامي به سمت پايين و كنار آن قسمت بلغزانيد و سپس كمي فشار دهيد . به مدت ۵-۱۰ ثانيه اين كار را ادامه دهيد تامطمئن شويد كه نبض را حس ميكنيد يا نه؟
كنترل كردن نبض احتياج به مهارت و دقت خاصي دارد شما نيز ميتوانيد با تمرين كردن و شركت در كارگاههاي عملي احيا تنفسي اين مهارت را كسب نماييد .
اگر فرد نبض داشت به تنفس مصنوعي با اندزه’ دوازده بار در دقيقه ادامه دهيد . بيشتر
اگر فرد نبض نداشت بايد بي درنگ ماساژ قلبي را همراه با تنفس مصنوعي آغاز كنيد.زيرا فرد دچار ايست قلبي شده و احتمال دارد صدمات جبران ناپذيري به مغز وي برسد.
براي دادن يك ماساژ قلبي موثر علاوه بر اينكه بايد ماساژ را با تكنيك صحيح انجام داد لازم است كه وي را در وضعيت مناسبي بخوابانيد.
بيمار را به پشت خوابانده , مطمئن شويد كه وي روي يك سطح سخت قرار گرفته است . اما اگر فرد در رختخواب يا هر سطح نرم ديگري است وقت را تلف نكنيد و فقط كافيست كه اورا روي روي زمين بلغزانيد يا اينكه يك تخته با هر شي صاف و سخت را از بين پشت او و ملحفه قراردهيد .
كنار مصدوم زانو بزنيد .
آخرين حددنده هاي او را با دو انگشت دستي كه بالاي فرد نزديكتر است بيابيد انگشتان خود را بسمت بالا بلغزانيد تا يك فرو رفتگي در محل اتصال دنده هاي دو طرف برسيد .
يك انگشت را در محل فرورفتگي بگذاريد و انگشت ديگر را كنار آن قرار دهيد سپس ته دست ديگر را در كنار آن دو انگشت قرار دهيد .بعد ته دست دوم را روي دست اولي بگذاريد .
موقعيت بدن خود را طوري تنظيم كنيد كه بازوها خم نشوند و شانه ها در امتداد نقطه اتكا دستها باشند . به اندازه اي بر جناغ فرد فشار وارد كنيد كه ۴-۵ سانتي متر پايين برود.
پس از انجام ۱۵ عدد ماساژ پشت سر هم ( اين ۱۵ ماساژ در مدت ۱۱ ثانيه خواهد بود ) دو عددتنفس مصنوعي به فرد بدهيد شما براي انجام اين دو تنفس ۴ ثانيه فرصت داريد .اين سيكل بايد چهار بار در دقيقه تكرار شود براي اينكه بتوانيد نسبت ۱۵:۲ را در هر دوره رعايت كنيد بهتر است با هر ماساژ شماره آن را بلند بگوييد .
بعد از يك دقيقه وضعيت مصدوم را ازريابي كنيد .
اگر ضربان مداوم رگ گردن باز نگشته باشد دوباره احياي قلبي ريوي را با دو تنفس و ۱۵ ماساژ قلبي از سر بگيريد . شما براي انجام اين دو تنفس و ۱۵ ماساژ , ۱۵ ثانيه فرصت داريد.
اين كار را براي مدت ۳ دقيقه ديگر ادامه دهيد .
اگر دراين مدت تنفس منظم فرد بازگشت نيازي به تكرار احياي قلبي ريوي نيست بلكه بايد مرتب تنفس و نبض فرد را چك كنيد .
اگر تنفس منظم فرد برنگشت تنفس مصنوعي را با سرعت ۱۲ عدد در دقيقه شروع كنيد و همزمان نبض فرد را چك كنيد .

[Niloofar]

اقدامات اولیه در ايست قلبي و تنفسي و راهنمای عملیات احیاء
منظور از ايست قلبي ، حالتي است که ضربان قلب کاملاً از بين مي رود و منظور از ايست تنفسي ، از کار افتادن تنفس خودبخودي در فرد مي باشد . اين حالات مي تواند به دنبال سکته قلبي ، شوک ، خونريزي هاي بسيار شديد ، گير کردن اجسام خارجي در حلق ، غرق شدگي ، برق گرفتگي و … رخ دهد .
اقدامات اوليه :
چنانچه پس از وقوع ايست قلبي – تنفسي در کمتر از ۴ الي ۶ دقيقه به فرد مصدوم رسيدگي شود و عمليات احياء وي شروع گردد ، شانس زنده ماندن وي بالا خواهد رفت . قل از شروع عمليات احياء قلبي – ريوي ، بايد مطمئن شد آيا فرد وقاعآق دچار ايست قلبي – ريوي شده است يا خير ، چرا که انجام عمليات احياء قلبي – ريوي بر روي فردي که دچار ايست قلبي نشده باشد ، مي تواند منجربه ايست قلبي و مرگ وي شود .
جهت اطمينان از ايست تنفسي با مشاهده حرکات تنفسي قفسه سينه مي توان به وجود تنفس در مصدوم پي برد و يا مي توان گوش يا گونه خود را نزديک دهان وي قرار دهد تا صداي تنفس وي را شنيد يا جريان آن را حس کرد . سپس نبض بيمار را بررسي نمود .
بهترين محل نبض در بچه هاي کوچک ، نبض شريان راني است که در ناحيه کشاله ران لمس مي شود وبهترين محل نبض در بچه هاي بزرگتر و بالغين نبض گردني است که در ناحيه گردن و پشت ناي قرار دارد . لمس نبض بايد با دو انگشت نشانه و مياني صورت گيرد در صورتي که هيچ گونه نبضي احساس نشد و يا مصدوم تنفس خودبخودي نداشت
عمليات احياء بايد مطابق دستور ذيل انجام شود :
۱. بيمار را به پشت خوابانده ، وي را به آرامي تکان داد تا پاسخش به تحريک مشخص شود.
۲. اگر بدون پاسخ بود ، راه هاي تنفسي وي چک شود . چنانچه راه تنفسي بسته است ، با کمک انگشت راه تنفسي وي باز شود و چنانچه راه تنفسي باز بود ولي نفس نمي کشيد ، تنفس مصنوعي شروع شود .
۳. گردن وي را به جلو و سر او را به عقب خم نمايند .
۴. دو تنفس مصنوعي مناسب دهان به دهان به وي داده شود .
۵. نبض هاي وي لمس شود . اگر ضربان نبض ها لمس شد . بايد به تنفس مصنوعي ادامه داد و اگر لمس نشد ، ماساژ قلبي را شروع کرد .
۶. جهت انجام ماساژ قلبي بايد دست چپ خود را به حالت ضربدر بر پشت دست ديگر گذاشته ، پاشنه دست راست را بر روي جناغ سينه به اندازه دو بند انگشت بالاتر از محل دو شاخه شدن جناغ قرار داد . آرنج ها نبايد خم شوند و به کمک وزن بدن ، يک فشار محکم به قفسه سينه وارد شود تا جناغ سينه به اندازه تقريب ۴ الي ۵ سانتيمتر داخل برود .
تعداد ماساز قلبي بايد حدود ۸۰ بار در دقيقه باشد و به ازاء هر ۱۵ ماساژ قلبي بايد ۲ تتفس مصنوعي با روش دهان به دهان داده شود . در صورتي که فرد ديگري به امدادگر کمک مي کند ، بايد به ازاء هر ۵ ماساژ قلبي فرد دوم ، يک تنفس مصنوعي به وي بدهد .
۷. پس از گذشت يک دقيقه عمليات به مدت ۵-۴ ثانيه جهت لمس نبض گردني متوق نمود . اگر نبض لمس شد ، ماساژ قلبي را قطع نموده و چنانچه تنفس هم برقرار شده ، تنفس مصنوعي را متوقف کرد . در صورت عدم لمس نبض و عدم برقراري تنفس خودبخودي ، بايد ماساژ قلبي و تنفس مصنوعي را مجدداً شروع کرد و هر۳ دقيقه يک بار ، جهت لمس نبض ها به مدت ۵-۴ ثانيه عمليات را متوقف نمود .
نکات مهم :
۱.فرد را نبايد روي سطح نرم تشک و تختخواب خواباند ، بلکه سطح سختي مثل کف اتاق بهتر است .
۲. در تنفس دهان به دهان ، بايد بيني مصدوم را با دو انگشت خود بست ، تا هوايي که به ريه هايش دميده مي ود . مستقيماً از آن خارج نشود .
۳.موقعيت سر و گردن را بايد درست تنظيم کرد .
۴. طي عمليات احياء يک نفر را جهت خبرکردن اورژانس يا پزشک مأمور نمود .
۵. بايد دهان فرد کمک کننده با دهان مصدوم کاملاً مماس باشد ، تا هوايي از بين انها خارج نشود .
۶.عمليات احياء‌را بايد تا زماني که يک فرد با تجربه يا پزشک بر بالين بيمار برسد و يا تا زماني که وي به درمانگاه منتقل شود ، ادامه داد .
چنانچه مصدوم مشکوک به ضايعه نخاعي است بايد سر را مختصري به عقب کشيده ، به آرامي کمي به عقب خم نموده – سپس تنفس مصنوعي و ماساژ قلبي را ادامه داد .

[N.E.M.O]

ایجاد راه هوایی باز-برقراری تنفس مناسب - برقراری
جـریان خــون مناسب به ترتیب مراحل عملیات احیاء
قلبی و عروقی میباشند.

وضعیت ریکاوری(RECOVERY)

هـنگامی که فردی بحالت بیهوشی و یا نیمه بیهوش
بـه پــشت خوابیده باشد، به علت شل بودن عضلات
گـردن و زبـان، و خوب عمل نکردن واکنشهای طبیعی
که سبب باز بودن راه تنفسی میشود، ممکن است فرد در خطر جدی قرار گیرد. برای پرهیز از این خطر از وضعیت ریکاوری استفاده میشود. خطرات بیهوشی شامل:

1- زبان به عقب برگشته و راه تنفسی را ببندد.

2- ممکن است محل ورودی به حنجره بطور خودکار بسته نشود و هرگونه موادی مانند خون و استفراغ وارد نای گردد. این مواد ممکن است با استنشاق پایین تر رفته و با انسداد راه تنفسی باعث ایجاد یک پنومونی شدیدی و خطرناک گردد.

نکته:چنانچه احتمال آسیب به ستون فقرات را میدهید و یا اگر فرد مصدوم بیهوش نیست از وضعیت ریکاوری استفاده نکنید.

نحوه قرار دادن قربانی در وضعیت ریکاوری:



1- در یک سمت قربانی زانو بزنید.

2- دستی که در طرف شما قرار دارد را به حالتی قرار دهید که با بدن قربانی زاویه 90 درجه بسازد.

3- دست دیگر قربانی را بطرف مقابل آورده بطوریکه کف دست او زیر صورتش قرار گیرد.

4- زانوی پای سمت مقابل را بلند کنید.

5- به آرامی زانو را بطرف خود کشیده و قربانی را بطرف خودتان بچرخانید.

6- مطمئن شوید که زانو با بدن زاویه 90 درجه را میسازد.

7- برای اطمینان از باز بودن راه تنفسی سر مصدوم را به عقب کشیده و تنفس او را کنترل کنید.

کنترل وضعیت تنفسی:

1- به حرکت سینه و شکم قربانی توجه نمایید. چنانچه حرکتی وجود نداشت و یا حرکت نامنظم و به سختی انجام میگرفت نشانه بسته بودن راه تنفسی است.

2- گوش خود را نزدیک دهان یا بینی قربانی ببرید. شما باید بتوانید صدای نفس وی را شنیده و برخورد نفس مصدوم با صورتتان را حس کنید.

باز کردن راه تنفسی


1- راه تنفسی ممکن است با وضعیت قرارگیری سر قربانی بسته شود.

2- با یک دست پیشانی را به سمت پایین فشار داده و با دست دیگرتان گردن قربانی را بالا بیاورید. اگر احتمال آسیب به ستون فقرات را میدهید از تکان دادن سر و گردن خودداری کنید و تنها فک را جلو بکشید.

4- اکنون با دستتان چانه مصدوم را بالا بکشید تا زبان جلوی تنفس فرد را نگیرد.

5- برای پاک کردن راه تنفسی سر را به یک سمت بچرخانید بطوری که چانه بطرف جلو و سر بطرف عقب باشد.

6- با دو انگشت خود که بصورت قلاب درآورده اید، هرگونه شیء خارجی قابل رویت و لق داخل دهان مصدوم را بیرون آورید.

7- هرگز اجسامی که خارج ساختن آنها دشوار است را دستکاری نکنید، چراکه ممکن است شیء بیشتر به داخل نای فرو رود.

8- اگر باز هم راه هوایی گشوده نشد از مانور هایملیک استفاده کنید.

مانور هایملیک(HEIMLICH MANEUVER):

مانور هایملیک و یا هایملیش یک تکنیک فوریت امدادی برای جلوگیری از خفگی مصدوم می باشد.

علایم خفگی:

1- گرفتن و چنگ زدن گلو با دست.

2- ناتوانی در صحبت کردن.

3- تنفس صدا دار و اشکال در تنفس.

4- کبود شدن (آبی شدن)، رنگ پریده شدن و یا خاکستری شدن پوست، لبها و بستر ناخنها.

5- بیهوش شدن.

علایم خفگی در نوزادان:

1- ناتوانی در گریه کردن و تولید صدا.

2- سرفه های ضعیف و غیر موثر.

3- ناتوانی در تنفس.

4- کبود شدن پوست.

دلایل خفگی در بزرگسالان:

1- تند غذا خوردن، جویدن ناکافی غذا و برداشتن لقمه بزرگ. بنابراین غذا را قبل از بردن به دهان به قطعات کوچک برش دهید، آرام غذا بخورید و غذا را قبل از بلعیدن کاملا بجوید.

2- خندیدن و یا عطسه کردن حین غذا خوردن.

3- مصرف الکل قبل و در حین غذا. (با تاثیر برهوشیاری فرد) بنابراین از مصرف الکل قبل و همراه غذا خودداری کنید.

4- غذاخوردن با دندانهای مصنوعی لق.

5- آسیب فیزیکی به سر و صورت (خون و تورم باعث انسداد حنجره و نای میشود).

6- افراد از هوش رفته ممکن است مواد استفراغ شده را استنشاق کنند.

7- انسداد ریه و حنجره توسط اشیاء کوچک در کودکان.

نکته: موارد فوق خفگی به علت انسداد راه تنفسی میباشند. خفگی ممکن است به علت غرق شدگی، گاز منوکسید کربن، گاز شهری، دود و طناب نیز ایجاد گردند که میتوان برای نجات جان مصدوم از عملیات احیا قلبی ریوی بهره برد.

چگونه از خفگی کودکان جلوگیری کنیم:

1- از دادن غذاهای سفت و یا اشیائی که امکان دارد در راه هوایی کودک گیر و ایجاد انسداد کنند خودداری کنید. مثلا از دادن آدامس، دانه ها، آبنبات های سفت، حبوبات، انگور، آجیل، ذرت بو داده، پفک، سبزیجات خام و گوشت سفت به کودکان زیر 4 سال خودداری کنید.

2- غذاها را قبل از دادن به کودک به قطعات ریز برش دهید. به کودک یاد دهید که غذا را کاملا بجود.

3- اسباب بازیهایی که دارای اجزاء جداشونده، کوچک و یا شکننده هستند را در اختیار کودکان قرار ندهید.

4- بادکنک، کیسه های پلاستیک و فریزر را از دسترس کودکان دور نگهدارید.

5- هر گونه شیء ریز و کوچکی که کودک ممکن است به دهان خود ببرد را از دسترس دور نگه دارید. مانند باطری ها، مهره ها، دکمه ها، خودکار و سکه ها.

6- هنگام غذا خوردن کنار کودک باقی بمانید و اجازه ندهید نوزاد و یا کودک حین غذا خوردن راه رود.

7- پوشاندن سر کودکان با پتو و ملحفه و استفاده از بالش نامناسب نیز میتواند موجب خفگی کودک گردد.

مکانیسم مانور هایملیک:

با فشار وارد کردن زیر دیافراگم و افزایش فشار پشت شیء مسدود کننده، جسم خارجی بیرون می آید. این مانور به عنوان یک سرفه مصنوعی عمل میکند.

نکته:انجام صحیح این مانور نیز میتواند به فرد آسیب برساند.

نکته: تا زمانی که مصدوم قادر به صحبت کردن و سرفه کردن است نبایستی متوسل به این مانور شد. چراکه سرفه قوی میتواند جسم مسدود کننده را خارج سازد.

نحوه اجرای مانور بروی بالغین هوشیار:

1- ابتدا از مصدوم بپرسید: حلت خوب است؟ میتوانی صحبت کنی؟ چنانچه پاسخها منفی بود مانور را آغاز کنید.

2- پشت مصدوم قرار گرفته و بازوان خود را دور وی حلقه بزنید.

3- یک دستتان را مشت کرده و در حالتی که شست بطرف داخل است، آن را بالای ناف و زیر استخوان جناغ قرار دهید.

4- سپس با دست دیگر مشت خود را محکم نگه دارید.

5- مشت خود را بطور ناگهانی، سریع و با نیروی زیاد به سمت داخل و بالا فشار دهید.

6- این کار را تا به بیرون پرتاب شدن جسم خارجی تکرار کنید.


اجرای مانور بروی افراد چاق و یا باردار:

1- دستان خود را بدور قفسه سینه حلقه بزنید.

2- مشت خود را در وسط استخوان جناغ سینه قرار دهید.

3- با دست دیگر مشت خود را محکم نگهدارید و بطور سریع و با نیروی زیاد به سمت عقب بکشید.


اجرای مانور بروی کودکان:

مانند بالغین است اما باید برای اجرای آن کمرتان را خم کنید.

اجرای مانور بروی بالغین بیهوش:

1- مصدوم را به پشت بخوابانید.چانه را بسمت بالا کشیده و سر را به عقب ببرید.

2- پاشنه دست را روی وسط شکم بالای ناف درست زیر استخوان جناغ قرار دهید (در زنان باردار و افراد چاق دست را بروی وسط استخوان سینه قرار دهید).

3- دستها را روی دنده ها و یا انتهای استخوان سینه قرار ندهید چراکه ممکن است به کبد و دنده ها آسیب وارد شود.

4- دست دیگر را روی آن دست بگذارید و به سمت بالا و داخل 5 فشار سریع و موثر وارد کنید.


اجرای مانور بروی کودکان بیهوش:

روش کار مانند بالغین بیهوش است اما تنها با یک دست فشار وارد میسازید.

اجرای مانور بروی نوزادان:

1- از زانوی خود بعنوان تکیه گاه استفاده کرده و نوزاد را دمر بخوابانید. سینه نوزاد را با کف دست و فک را با انگشتان نگهدارید. سر نوزاد را به سمت پایین قرار داده و بدن را پایین بیاورید.

2- با پاشنه دست خود 5 ضربه محکم و سریع میان دو کتف نوزاد وارد سازید.

3- چنانچه جسم خارج نشد کودک را طاقباز خوابانده و از ران خود بعنوان تکیه گاه استفاده کنید.

4- دو انگشت خود را وسط استخوان جناغ قرار دهید.

5- فشار سریع به سمت پایین وارد سازید تا قفسه سینه 1/3 تا 1/2 عمق خود فشرده گردد.




اجرای مانور بروی خود:

1- مشت خود را روی شکم بالای ناف قرار داده و با دست دیگر آن را محکم بگیرید. سپس مشت را سریع بسمت بالا و داخل فشار دهید.

2- همچنین میتوانید از لبه یک جسم ثابت مثل صندلی و میز استفاده کنید. شکم خود را روی لبه صندلی قرار داده و محکم به سمت پایین فشار دهید


نکته:از نواختن ضربه به پشت مصدوم خودداری کنید چراکه ممکن است جسم خفه کننده بیشتر به داخل ریه ها فرو رود.

نکته:هرگز به منظور باز شدن راه هوایی به مصدوم مایعات ندهید.

نکته:چنانچه مصدوم روزهای پس از باز شدن راه هوایی دچار علایم زیر شد، بایستی فورا به پزشک مراجعه کند.چراکه این علایم گویای آنست که جسم جای خارج شدن به درون ریه ها فرو رفته است:

1-سرفه های مکرر.

2-خس خس سینه.

3-پنومونی(سینه پهلو)

آخرین اقدامات:

1- لوله گذاری نای و یا تراشه(INTUBATION): با وارد ساختن یک لوله به داخل نای ممکن است بتوان به جسم خفه کننده فشار وارد کرد و آن را از سر راه کنار زد. و یا از کنار جسم مسدود کننده لوله را وارد نای کرد و تنفس را مجددا برقرار ساخت.


2- تراکئوستومی (TRACHEOSTOMY):در این روش که بصورت جراحی صورت میگیرد، یک شکاف (سوراخ) روی گردن و نای ایجاد گردیده و یک لوله برای تنفس بیمار در آن وارد میشود.

تشخیص خفگی:

1- عکسبرداری با اشعه X.

2- برونکوسکوپی(BRONCHOSCOPY): با فرو بردن یک فیبر نوری قابل انعطاف به داخل نای بمنظور مشاهده راههای هوایی برونکوسکوپی میگویند. همچنین برونکوسکوپ دارای ضمائم ویژه ای بمنظور خارج ساختن اجسام خارجی میباشد.

ماساژ قلبی:

ماساژ قلبی باعث برقراری جریان خون میگردد.

پس از آنکه اطمینان حاصل شد راه های هوایی باز هستند، باید عملیات تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی آغاز گردد.

نکته: هوای استنشاقی ما ترکیبی از 75 درصد نیتروژن، 21 درصد اکسیژن و 4 درصد گازهای دیگر همچون دی اکسید کربن است.

نکته:هوای بازدم ما حاوی 8 درصد دی اکسید کربن،71 درصد نیتروژن و 16 درصد اکسیژن است.

نکته: بنابراین در هوای بازدم نیز اکسیژن کافی برای احیا ریوی موجود میباشد.

نکته: مغز نسبت به فقدان اکسیژن بسیار حساس است و در عرض 6-4 دقیقه دچار آسیب جدی و مرگ خواهد شد. پس از 10 دقیقه مرگ مغزی کامل میشود.

نکته: عملیات احیاء قلبی و ریوی در نوزادان زیر یکسال، کودکان 8-1 سال و کودکان و بزرگسالان با سن بالاتر از 8 سال متفاوت میباشد.

1- ابتدا با تکان دادن و فریاد کشیدن پاسخ دهی مصدوم را بررسی کنید. در صورت عدم پاسخگویی مصدوم فورا با مرکز اورژانس تماس حاصل کنید. زمان دقیق ایست قلبی را در صورت امکان یادداشت کنید. سپس با فریاد کشیدن کمک بطلید.

2- قربانی را روی یک سطح محکم و مسطح قرار دهید.

3- تنفس مصنوعی را آغاز کنید.

* دهان به دهان: یک دست را روی پیشانی مصدوم قرار داده و سر را به سمت عقب خم کنید. سپس با انگشتان اشاره و شست بینی را محکم ببندید و دهان خود را روی دهان مصدوم قرار دهید. و نفس خود را بطور موثر به درون ریه بیمار بدمید. چنانچه سینه بیمار حین دمیدن بلند نشود به معنی انسداد راه هوایی، محکم نگرفتن سوراخهای بینی و یا محکم نچسباندن دهان به دهان مصدوم میباشد.

* دهان به بینی: در مواقعی که باز کردن دهان به هر علتی ناممکن باشد باید با به جلو کشیدن فک تحتانی دهان را بسته نگه داشت و از طریق بینی های مصدوم با دهان به درون ریه ها دمید. سپس برای انجام بازدم باید اجازه داد دهان باز شود.

* ترکیبی دهان و بینی: در کودکان کوچک و نوزادان اجرا میشود. بطوری که دهان بروی بینی و دهان نوزاد و یا کودک کم سن و سال قرار داده میشود.






نحوه دمیدن:
2 بار با سرعت 12 بار در دقیقه در بزرگسالان و 20 بار در دقیقه در کودکان و نوزادان.
نکته:هنگام دمیدن هوا بدرون ریه ها به بلند شدن و پایین آمدن سینه بیمار توجه کنید.
ماساژ قلبی و یا فشار قفسه سینه

نکته:75 درصد ایستهای قلبی در خانه روی میدهند.
نکته:عملیات احیاء قلبی ریوی شانس زنده ماندن مصدوم از ایست قلبی را دو برابر میسازد.

1- نبض کاروتید را کنترل کنید. کاروتیدها در دو طرف گردن و در پشت سیب آدم قرار دارند. نوک دو انگشت خود را به سمت عقب و در طول سیب آدم بلغزانید بطوریکه در شیار عمودی بین سیب آدم و عضله کنار آن قرار گیرد. توجه داشته باشید که شریانهای کاروتید را به آرامی لمس کنید.

2- اگر نبض وجود نداشت ماساژ قلبی را آغاز کنید.

3- بیمار را به پشت خوابانده و در کنار او زانو بزنید.

4- زاویه دنده ها (فرورفتگی V شکل) را در پایین سینه لمس کنید. سپس پاشنه یک دست را دو انگشت بالاتر از زاویه دنده و روی جناغ سینه(STERNUM) قرار دهید.




5- دست دیگر را روی دست دیگر قرار دهید و انگشتانتان را در هم فرو برید. انگشتان دست باید بالا نگه داشته شوند. بازوها و آرنجهای دستتان را مستقیم نگهدارید. بدن باید از ناحیه مفصل ران حرکت داشته باشد. (مفصل ران نقطه اتکا و دوران محسوب میگردد).




6- بطور عمودی به سمت پایین فشار وارد نمایید بطوریکه دیواره جلویی قفسه سینه به میزان 4 تا 5 سانتی متر فرو برود. این میزان در کودکان یک تا 8 سال 2.5 تا 3.8 سانتی متر میباشد. در کودکان یک تا 8 سال فقط با یک دست فشار وارد کنید. از آنجایی که قلب نوزادان در قفسه سینه در موقعیت بالاتری قرار داشته و قفسه سینه نیز قابل انعطاف تر است، تنها از نوک دو انگشت اشاره و میانی برای ماساژ استفاده میشود. این دو انگشت را وسط استخوان جناغ (یک سانتی متر پایین تر از خطی که دو نوک سینه را به هم وصل میسازد) قرار داده و به میزان 1.3 تا 2.5 سانتی متر به سمت پایین فشار وارد کنید
نکته: سرعت ماساژ قلبی 100 بار در دقیقه میباشد. (کمتر از دو فشار در ثانیه)

نکته:زمان فشار وارد کردن ورها کردن سینه باید برابر باشد.

نکته:فشار باید به کمک وزن بدن وارد شود.

نکته: هنگامی تنها یک نفر عملیات احیا را صورت میدهد، در بزرگسالان، کودکان و نوزادان (تمام سنین) در ازای هر 30 ماساژ قلبی دو تنفس- و زمانی که احیاء توسط دو نفر صورت میگیرد به ازای هر 15 ماساژ قلبی 2 تنفس برای کودکان و نوزادان بایستی انجام گیرد.

نکته:این چرخه را تا 4بار تکرار کنید.

نکته: هر 3 دقیقه یکبار نبض کاروتید را بررسی کنید. به محض برقراری ضربان قلب ماساژ قلبی را متوقف کرده و تنها به تنفس مصنوعی با سرعت 12 بار در دقیقه بپردازید.

نکته:به محض برقراری تنفس ،مصدوم را در حالت ریکاوری قرار دهید.

نکته:هرگونه حرکت و سرفه مصدوم به مفهوم برقراری تنفس و ضربان قلب بوده و باید عملیات متوقف شود.

نکته:برای حفظ بهداشت سعی کنید هنگام دادن تنفس مصنوعی دهان به دهان از ماسکهای ویژه استفاده کنید.

نکته:انتقال ویروس HIV حین عملیات احیاء قلبی ریوی تاکنون گزارش نشده است.

اقدامات آخر:

استفاده از دستگاه دیفیبریلاتور و یا همان دستگاههای شوک الکتریکی میباشد. دیفیبریلاتورها در انواع قابل حمل خودکار خارجی (AED) و بیمارستانی موجود میباشند. استاندارد شوک با دیفیبریلاتورهای قابل حمل یک شوک و سپس 2 دقیقه (5 سیکل) عملیات احیاء قلبی ریوی CPR میباشد.