در گذر تاریخ

[M A R Y A M]

سلام به همه اعضای گل میهن یو

همونجور که از اسم تاپیک برمیاد،قصد ما بر این هست که هر روزی که به نوعی یه روز مهم در تاریخه،بطور کامل در تاپیک گذر تاریخ معرفی کنیم

امیدوارم که دوستان و عزیزان نهایت استفاده رو از این تاپیک ببرن

مسئولیت بروز رسانی تاپیک هم بر عهده S A M A N عزیز هست که طرح ایجاد هم از خودشون بوده

موفق و پیروز باشین

[S A M A N]

20 شهریور....شهادت ایت الله مدنی ( دومین شهید محراب )

در بیستم شهریور 1360، شهید مدنی، نماینده ی امام خمینی (قدس سره) و امام جمعه تبریز، مجسمه ی تقوی و فضیلت و پارسایی كه زهد و تقوای او زبانزد خاص و عام بود، بعد از اقامه ی نماز در محراب نماز جمعه، همچون جدش امیرالمؤمنین علی (ع) به دست یكی از شقی ترین منافقین روزگار به شهادت رسید.
ارتجاع داخلی با حمایتِ سرمایه داران و استثمارگران داخل و خارج، امام جمعه تبریز را به عنوان قربانی تبلیغات و حركت ضد انقلابی خود برگزیده بود، زیرا دومین شهیدِ محراب، برای افشای ماهیت پلید آنها به صورت خستگی ناپذیری فعالیت می كرد، به عبارت دیگر آیت الله مدنی، یكی از كسانی بود كه در چهارچوب اجرای سیاست ضد انقلابی «حذف چهره های اصیل» از صحنه ی انقلاب اسلامی، به شهادت رسید. چهره ای كه با توجه به نفوذ و محبوبیتش و نیز داشتن تفكر و اندیشه مستضعف گرا، وجودش برای جریانات انحرافی تحمل پذیر نبود.
این مجاهد بزرگ در سال 1293 هجری شمسی، در شهر دهخوارقان «آزادشهر» استان آذربایجان شرقی متولد شد. در آغاز سنین بلوغ، به قم عزیمت كرد و پس از گذراندن درس های مقدماتی، حدود چهار سال به تحصیل دروس فقه و اصول در محضر امام(قدس سره) مشغول شد.
پنج سال بعد به نجف اشرف عزیمت كرد و هم زمان به تحصیل و تدریس پرداخت. بدین سان كه در جلسات دروس آیات عظام سید عبدالهادی شیرازی، سید محسن حكیم و حاج سید ابوالقاسم خویی به قصد تحصیل شركت و ضمن تحصیل نیز روزانه چندین جلسه درس، از كفایه، رسایل، مكاسب و لمعه را برای شاگردان خود تدریس می كرد.
آیت الله مدنی اوّلین كسی بود كه در جریان انقلاب سال 1342 شمسی، مردم به پاخاسته كشورمان در نجف از امام تبعیّت كرد و در انتشار اعلامیّه ی آیت الله حكیم به همین مناسبت، نقش به سزایی داشت. آیت الله مدنی سوابق مبارزاتی زیادی در نجف داشت، به طوری كه در زمان حكومت عبدالسّلام عارف، برادر عبداالرحمان عارف، از طرف آیت الله حكیم، كه از مراجع بزرگ شیعه در آن زمان بود، فتوایی صادر شد با این عنوان كه كمونیست بودن، كفر و الحاد است.

[S A M A N]

27 شهریور ماه ..... روز شعر و ادب فارسی......روز بزرگداشت استاد شهریار

شهـريار يك عشق اولي آتـشين دارد كه خود آن را عشق مجاز ناميده. در اين كوره است كه شهـريار گـداخـته و تصـفيه مي شود. غالـب غـزل هـاي سوزناك او، كه به ذائـقـه عـمـوم خوش آيـنـد است، يادگـار اين دوره است. اين عـشـق مـجاز اسـت كـه در قـصـيـده ( زفاف شاعر ) كـه شب عـروسي معـشوقه هـم هـست، با يك قوس صعـودي اوج گـرفـتـه، به عـشق عـرفاني و الهـي تـبديل مي شود. ولي به قـول خودش مـدتي اين عـشق مجاز به حال سكـرات بوده و حسن طبـيـعـت هـم مـدتهـا به هـمان صورت اولي براي او تجـلي كرده و شهـريار هـم با زبان اولي با او صحـبت كرده است.

بعـد از عـشق اولي، شهـريار با هـمان دل سوخـته و دم آتـشين به تمام مظاهـر طبـيعـت عـشق مي ورزيده و مي توان گـفت كه در اين مراحل مثـل مولانا، كه شمس تـبريزي و صلاح الدين و حسام الدين را مظهـر حسن ازل قـرار داده، با دوستـان با ذوق و هـنرمـنـد خود نـرد عـشق مي بازد. بـيـشتر هـمين دوستان هـستـند كه مخاطب شعـر و انگـيزهًَ احساسات او واقع مي شوند. از دوستان شهـريار مي تـوان مرحوم شهـيار، مرحوم استاد صبا، استاد نـيما، فـيروزكوهـي، تـفـضـلي، سايه، و نگـارنده و چـند نـفر ديگـر را اسم بـرد.

شرح عـشق طولاني و آتـشين شهـريار در غـزل هـاي ماه سفر كرده، توشهً سفـر، پـروانه در آتـش، غـوغاي غـروب و بوي پـيراهـن مشـروح است و زمان سخـتي آن عـشق در قـصيده " پـرتـو پـايـنده " بـيان شده است و غـزل هـاي يار قـديم، خـمار شـباب، ناله ناكامي، شاهـد پـنداري، شكـرين پـسته خاموش، تـوبـمان و دگـران ، نالـه نوميـدي ، و غـروب نـيـشابور حالات شاعـر را در جـريان آن عـشق حكـايت مي كـند. شهـريار در ديوان خود از خاطرات آن عـشق غزل ها و اشعار ديگري دارد از قـبـيل حالا چـرا، دستم به دامانـت و ... كه مطالعـهً آنهـا به خوانندگـان عـزيز نـشاط مي دهـد.


شهـريار در مقابل بچـه كوچك مخـصوصاً كه زيـبا و خوش بـيان باشد، بي اندازه حساس است؛ خوشبختانه شهـرزادش اين روزها همان حالت را دارد كه براي شهـريار 51 ساله نعـمت غـير مترقبه اي است. موقعي كه شهـرزاد با لهـجـه آذربايجاني شعـر و تصـنيف فارسي مي خواند، شهـريار نمي تواند كـثـرت خوشحالي و شادي خود را مخفي بدارد.

نام كامل شهـريار سيد محـمـد حسين بهـجـت تـبـريـزي است. در اوايل شاعـري (بهـجـت) تخـلص مي كرد



تاريخ تـولـدش 1285 خورشيدي و نام پـدرش حاجي ميرآقا خشگـنابي است كه از سادات خشگـناب (قـريه نزديك قره چـمن) و از وكـلاي مبرز دادگـستـري تـبـريز، و مردي فاضل و خوش محاوره و از خوش نويسان دوره خود و با ايمان و كريم الطبع بوده است و در سال 1313 مرحوم و در قـم به خاك سپرده شد.

شهـريار تحـصـيلات خود را در مدرسه متحده و فيوضات و متوسطه تـبـريز و دارالفـنون تهـران خوانده و تا كـلاس آخر مـدرسهً طب تحـصيل كرده است و در چـند مريضخانه هـم مدارج اكسترني و انترني را گـذرانده است ولي د رسال آخر به عـلل عـشقي و ناراحـتي خيال و پـيشامدهاي ديگر از ادامه تحـصيل محروم شده است و با وجود مجاهـدت هـايي كه بعـداً توسط دوستانش به منظور تعـقـيب و تكـميل اين يك سال تحصيل شد، معـهـذا شهـريار رغـبتي نشان نداد و ناچار شد كه وارد خـدمت دولتي بـشود. چـنـد سالي در اداره ثـبت اسناد نيشابور و مشهـد خـدمت كرد و در سال 1315 به بانك كـشاورزي تهـران داخل شد و تا كـنون هـم در آن دستگـاه خدمت مي كند.

شهـرت شهـريار تـقـريـباً بي سابقه است ، تمام كشورهاي فارسي زبان و ترك زبان، بلكه هـر جا كه ترجـمه يك قـطعـه او رفته باشد، هـنر او را مي سـتايـند. منظومه (حـيـدر بابا) نـه تـنـهـا تا كوره ده هاي آذربايجان، بلكه به تركـيه و قـفـقاز هـم رفـته و در تركـيه و جـمهـوري آذربايجان چـنـدين بار چاپ شده است، بدون استـثـنا ممكن نيست ترك زباني منظومه حـيـدربابا را بشنود و منـقـلب نـشود.

شهـريار در تـبـريز با يكي از بـستگـانش ازدواج كرده، كه ثـمره اين وصلت دخـتري سه ساله به نام شهـرزاد و دخـتري پـنج ماهـه بـه نام مريم است.




شهـريار در سالهاي اخير اقامت در تهـران خـيلي مـيل داشت كه به شـيراز بـرود و در جـوار آرامگـاه استاد حافظ باشد و اين خواست خود را در اشعـار (اي شيراز و در بارگـاه سعـدي) منعـكس كرده است ولي بعـدهـا از اين فكر منصرف شد و چون از اقامت در تهـران هـم خسته شده بود، مردد بود كجا برود؛ تا اينكه يك روز به من گـفت كه: " مـمكن است سفري از خالق به خلق داشته باشم " و اين هـم از حرف هـايي بود كه از او شـنـيـدم و عـقـلم قـد نـمي داد - تا اين كه يك روز بي خـبر از هـمه كـس، حـتي از خانواده اش، از تهـران حركت كرد وخبر او را از تـبريز گـرفـتم.

********

بالاخره سيد محـمد حسين شهـريار در 27 شهـريـور 1367 خورشيـدي در بـيـمارستان مهـر تهـران بدرود حيات گـفت و بـنا به وصيـتـش در زادگـاه خود در مقـبرةالشعـرا سرخاب تـبـريـز با شركت قاطبه مـلت و احـترام كم نظير به خاك سپـرده شد. چه نيك فرمود:

براي ما شعـرا نـيـست مـردني در كـار كـه شعـرا را ابـديـت نوشـته اند شعـار

[S A M A N]

31 شهریور ماه ............ سالروز جنگ تحمیلی

سالروز شروع جنگ تحمیلى از سوى رژیم بعث عراق علیه جمهورى اسلامى ایران است به همین‏مناسبت متن نوشته مقام محترم ریاست جمهورى جناب آقاى هاشمى رفسنجانى تحت عنوان روایتى تازه از هشت‏سال دفاع مقدس و صلح ایران و عراق ذیلاً درج مى‏گردداز هنگام پیروزى انقلاب اسلامى تاکنون، کشور ما مسائلى را پست سر گذاشته و با واقعیتهایى مواجه شده که به‏سرعت آنها را مرور مى‏کنیمپس از پیروزى انقلاب، دشمنان ما در جهان، که با اسلام و انقلاب مخالف بوده و هستند و آنها را به زیان خودمى‏دانند، شروع به برنامه‏ریزى براى درهم شکستن انقلاب و یا تضعیف آن کردند در این مقطع زمانى، همه تلاشهاى‏آنها براى تغییر محتواى انقلاب، کودتا، برپایى شورش، تحریکات و فتنه‏هاى گوناگون شکست خورد در همین مدت،آنها براى یک تهاجم نظامى رسمى نیز آماده مى‏شدند آنها احتمال مى‏دادند که توطئه‏هاى مذکور، کارگر نیفتد و به‏همین سبب به تدارک تهاجم نظامى پرداختنداسنادى در دست است که دشمنان ما در آن از کارى سخن گفته‏اند که به زعم ایشان، ایران قادر به مقاومت در برابر آن‏نیست و این همان حمله نظامى عراق به ایران بود و گویا سناریوى آن به عنوان «پیش‏آمدهاى احتمالى» قبل از انقلاب‏تنظیمشده بودمى‏دانیم که حمله عراق به ایران چگونه آغاز شد عراقیها با طرح بهانه‏هایى، به تمهید مقدمات حمله پرداختند دو سه‏ماه نیز درگیریهاى مرزى مختلفى را برپا کردند تا با مبهم ساختن قضیه، ایران را مقصر در شروع جنگ معرفى کنندخوشبختانه در این مرحله نیز توفیقى به دست آنها نیامد و سرانجام در زمانى خاص، تهاجم نظامى را آغاز کردند که‏تقریباً مورد حمایت همه شیاطین دنیا واقع شددر این تهاجم، دست استکبار غرب و شرق، ارتجاع منطقه و صهیونیسم در کار بود، ولى در نوک حمله، حکومت‏حزب بعث عراق قرار داشت مجامع بین‏المللى نیز با سکوت خود با این تهاجم برخورد ناشایستى کردند، اقدامات‏این مجامع در مقابل تجاوز عراق به کویت، آن زمان نیز قابل اجرا بود؛ مانند تشکیل جلسه شوراى امنیت، صدورقطعنامه‏اى در محکومیت متجاوز و درخواست عقب‏نشینى بى‏قید و شرط او و محاصره و تحریم اقتصادى و ولى‏هیچیک از این اقدامات صورت نگرفت و حتى در مباحثات مختلف، پیوسته علیه جمهورى اسلامى ایران به بدگویى‏نیز پرداختندعراقیها در اولین ضربه نظامى قدمهاى مهمى برداشتند، ولى به اهداف خود نرسیدند آنها نه موفق به اشغال آبادان واهواز شدند و نه توانستند راه اهواز - دزفول را سد کنند.دو یا رابطه استان خوزستان را با مرکز قطع کنند آنها حتى‏نتوانستند در ابتداى حمله، خرمشهر را اشغال کنند

[S A M A N]

2 مهر ........... شهادت امام جعفر صادق (ع)


حضرت صادق(عليه السلام ) درماه شوال سال يکصد و چهل وهشت به سبب انگور زهرآلوده که منصور به آن حضرت خورانيده بود، وفات کرد وبه شهادت رسید.

مشخصات:

اسم : جعفر
لقبها : صادق- مصدق - محقق - کاشف الحقايق - فاضل - طاهر - قائم - منجي - صابر
كنيه : ابوعبدالله - ابواسماعيل - ابوموسي
نام پدر : حضرت امام محمد باقر ( عليه السلام )
نام مادر : فاطمه ( ام فروه ) دختر قاسم بن محمد بن ابي بكر
زمان تولد : هفدهم ربيع الاول سال 83 هجري
در روز جمعه يا دوشنبه ( بنا بر اختلاف ) در هنگام طلوع فجر مصادف با ميلاد حضرت رسول . بعضي ولادت ايشان را روز سه شنبه هفتم رمضان و سال ولادت ايشان را نيز برخي سال 80 هجري ذكر كرده اند . ( 1 )
محل تولد : مدينه منوره
عمر شريفش : 65 سال
مدت امامت : 34 سال
زمان رحلت ( شهادت ) : 25 شوال سال 148 هجري درباره زمان شهادت نيز گروهي ماه شوال و دسته اي ديگر 25 رجب را بيان كردند . ( 2 )
قاتل : منصور دوانيقي بوسيله زهر
محل دفن : قبرستان بقيع
زنان معروف حضرت : حميده دختر صاعد مغربي ، فاطمه دختر حسين بن علي بن الحسين بن علي بن أبي طالب( عليهم السلام )
فرزندان پسر : موسي ( عليه السلام ) - اسماعيل - عبدالله - افطح - اسحاق - محمد - عباس - علي
فرزندان دختر : ام فروه - فاطمه - اسما كه اسماعيل ، عبدالله وام فروه مادرشان فاطمه دختر حسين بن علي بن حسين ( عليهما السلام )( نوه امام سجاد ) است . وامام موسي كاظم (عليه السلام) ، اسحاق و محمد كه مادرشان حميده خاتون مي باشد . وعباس ، علي ، اسماء و فاطمه كه هر يك از مادري به دنيا آمده اند .
نقش روي انگشتر حضرت : ما شاء الله لا قوة إلا بالله ، أستغفرالله .
اصحاب معروف امام صادق (عليه السلام) : ابان بن تغلب - اسحاق بن عمار- بريد - صفوان بن مهران - ابوحمزه ثمالي – حرير بن عبدالله سجستاني زراره بن اعين شيباني - عبدالله بن ابي يعفور-عمران بن عبدالله اشعري قمي .
روز زيارت ايشان : روزهاي سه شنبه مي باشد .
رخسار حضرت : بيشتر شمايل آن حضرت مثل پدرشان امام باقر (عليه السلام) بود . جز آنكه كمي لاغرتر و بلند تر بودند .
مردي ميانه بالا ، سفيد روي ، پيچيده موي و پيوسته صورتشان چون آفتاب مي درخشيد . در جواني موهاي سرشان سياه و در پيري سفيدي موي سرشان بر وقار و هيبتشان افزوده بود . بيني اش كشيده و وسط آن اندكي برآمده بود وبر گونه راستش خال سياه رنگي داشت .
ريش مبارك آن جناب نه زياد پرپشت و نه زياد كم پشت بود . دندانهايش درشت و سفيد بود وميان دو دندان
پيشين آن گرامي فاصله وجود داشت . بسيار لبخند مي زد و چون نام پيامبر برده مي شد رنگ از رخسارش تغيير مي كرد .

[S A M A N]

سلام به همه امروز 10 آذر

از نو شروع میکنم ..

امیدوارم استقبال بیشتری بشه تا من ذوقمو از دست ندم

ب امید تو