هر چه می خواهد دل تنگت بگو...

[p h o e n i x]

سلام بر تو ای سرزمین تفتیده؛

سرزمینی که سراپای تو را عشق فراگرفته ؛

سرزمینی که خاکت شفابخش دردهای بی درمان است؛

سرزمینی که جگرگوشه زهرا و علی را در خود جای داده ای؛

سرزمینی که در آن امامی ندای «هل من ناصر ینصرنی» سر داد و کسی جز تیغ های شمشیر و تیزی نوک نیزه ها پاسخش را نداد؛

سرزمینی که صدای «هیهات من الذلّة» حسین در تو به آسمان رفت و سقف آسمان ها را شکافت؛

و سرزمینی که هنوز از تو صدای العطش کودکان به گوش می رسد؛

ای سرزمین تب دار کربلا که به حق کرب و بلا نامیده شدی! می خواهم با تو درد دل کنم...

دوستان عزیز میتونید توی این تاپیک دل گویه هاتو نرو بنویسین

[maryam74]

نمي دانم چرا محرم مرا به خود مي خواند؟! گويا فريادي که حسين برسر همه تاريخ کشيده است، درگوشم طنين انداز مي شود و چونان زلزله اي ، زير و رويم مي کند.
نه تنها من که همه هستي، مخاطب فرياد خاموش شدني اوست؛ فريادي که هنوز گوش ها را مي نوازد و دل ها را مي لرزاند.
محرم، ماه عزا نيست؛ ماه حماسه است؛ ماه فرياد و اعتراض است واينک همان پرچم سرخي که ازآدم،دست به دست به حسين سپرده شده است، مي رود تا در سرزمين طف به خون بنشيند، ثمر دهد وعالمي ديگر بسازد.
نمي دانم چرا هرچه ازکربلا و حسين مي گويم و مي نويسم و مي خوانم، تازگي دارد وغبار زمان بر آن نمي نشيند.چه رازي در اين خون نهفته است که از تپش نمي افتد؟

يک قصه بيش نيست غم عشق وين عجب
کز هر زبان که مي شنوم نا مکرر است

[Vesal Neghab]

یا حسین دلمو شکوندن امام حقشونو براز کف دستشون

[saibot]

شب است گوش یتیمان ز ضربت سیلی
به لاله های ز حنجر بریده میماند

رقیه طفل سه ساله که حوری حرم است
به آن که رنج نود ساله دیده می ماند

[saibot]

عطشان ترین و خسته ترین رودها فرات/ واگو هر آنچه در دل تنگ است، فرات
زان ظهر آتش و عطش و خون سخن بگو/ هستم به درد و داغ دلت آشنا، فرات

[saibot]

روح فرات تشنه ی دریای دست تو
رودی که تا همیشه فقط رو سیاه بود

پاشیده بود خون تو بر ماسه های داغ
در جذر و مد دل که زمین بی پناه بود

[مهربون]

ز داغ عشق تو خون شد دل چو لاله ی من

فغان که در دل تو ره نیافت ناله ی من
مرا چو ابر بهاری به گریه آر و بخند

که آبروی تو ای گل بود ز ژاله ی من
شراب خون دلم می خوری و نوشت باد

دگر به سنگ چرا می زنی پیاله ی من
چو بشنوی غزل سایه چنگ و نی بشکن

که نیست ساز تو را زهره سوز ناله ی من

[مهربون]

چندروزیست دست هایم را ...




با چند کتاب و نوشته ،



سرگرم کرده اما ...



گول نمی خورند...


هیچ چیز معجزه ی دست های تو نمی شود!